فراز و فرود دیکتاتور سبز(مقاله)

قذافی در سال 1969 با انجام کودتایی سفید به همراه افسران دیگر که خود را به تبعیت از افسران آزاد مصر، افسران آزاد خوانده بودند، به سلطنت پادشاه لیبی «ادریس السنوسی» پایان داد و خود قدرت را در کشور به دست گرفت.
¤ زندگی شخصی
«معمر محمد عبدالسلام ابومنیار القذافی» از قبیله «القذاذفه» در سال 1942م در روستایی به نام «جهنم» در نزدیکی «شعیب الکراعی» در منطقه «سرت» به دنیا آمد.
تحصیلات ابتدایی خود را در همان روستا به پایان رساند و سپس به شهر «صبها» در جنوب لیبی رفت و پس از ازدواج با همسر اولش و به دنیا آمدن «محمد قذافی» از وی جدا شد و سپس با همسر دومش از قبیله «فرکاش» از شهر «دارالبیضاء» ازدواج کرد تا از وی صاحب هفت فرزند گردد، که بزرگترین آنها «معتصم قذافی» است.
«جین کرتز» سفیر آمریکا در لیبی در سال 2009 قذافی را اینگونه توصیف می کند: شخصیتی عجیب با ادا و اطواری غریب که به نوعی در فرد ایجاد ترس و وحشت می کند، او عاشق سوارکاری است و دوستان و دشمنان را به یک اندازه از خود رنجیده خاطر می کند.
کریز می افزاید: او از لحاظ شخصیتی مبتلا به ترس ناخودآگاه و غیرارادی است و از بلندی ها به شدت می ترسد و ترجیح می دهد که هیچ گاه بر بالای آب ها پرواز نکند.

¤ حاکمیت بر کشور
معمر قذافی دارای هفت فرزند، شش پسر و یک دختر است که هر کدام از آنها بخشی از امور کشور را در دست دارند:
1- محمد: رئیس کمیته ملی المپیک لیبی و صاحب 40 درصد از شرکت مشروبات غیرالکلی لیبی، که صاحب امتیاز شرکت کوکاکولا در این کشور است و شرکت ارتباطات بی سیم و با سیم و پست و تلگراف لیبی را نیز اداره می کند.
2- سیف الاسلام: معمر قذافی به وی به عنوان جانشین خود نگاه می کند. سیف الاسلام طی حوادث اخیر لیبی، با ظاهر شدن در تلویزیون رسمی این کشور، مردم لیبی را به قتل عام و کشتار تهدید کرد. وی فارغ التحصیل دانشگاه لندن در رشته دکترای اقتصاد و منادی اصلاح سیاسی و اقتصادی در لیبی و رئیس مؤسسه بین المللی خیریه قذافی است.
سفارت آمریکا در طرابلس در مورد نقش سیف الاسلام در رژیم قذافی می گوید: سیف الاسلام برای معمر چون تیغ دو لبه است، از یک سو وجهه لیبی را در سطح بین المللی بهبود می بخشد و از سوی دیگر و به اعتقاد بسیاری از مردم این کشور، با مزدوری خویش برای بیگانگان و به دلیل داشتن اعتماد به نفس بیش از حد، لطمات و ضربات بسیاری به کشور لیبی وارد کرده است. سیف الاسلام از دوستان بسیار نزدیک «عبدالباسط المقرحی» متهم اصلی قضیه لاکربی است و از اخبار درز کرده به منابع خبری به نظر می رسد که وی با برادرانش برای رسیدن به قدرت اختلاف نظر شدید دارد.
3- ساعدی: بسیار خشن و بدرفتار و متهم به قاچاق و مصرف مواد مخدر. دارای نفوذ بسیار برای گرفتن امتیازات تجاری و صاحب شرکت تولید تلویزیون در لیبی است. گفته می شود، وی در سرکوب اعتراضات بنغازی دخالت مستقیم داشته است.
4- معتصم: مشاور امنیت ملی قذافی است. سفیر صربستان در لیبی او را «کودن» خوانده و گفته می شود، اختلافات شدیدی با سیف الاسلام دارد.
5- هانیبال: فردی متقلب و به دلیل بازداشت توسط دولت لیبی به خاطر ضرب و شتم خدمتکارانش موجب بروز بحران میان دو کشور لیبی و سوئیس شد و معمر قذافی را واداشت، در فوریه 2010 میلادی، از مسلمانان بخواهد علیه سوئیس «جهاد کنند» و فتوا بدهد مسلمانانی که برای سوئیس کار می کنند، کافرند. گفته می شود، هانیبال به نوعی با بیماری های روحی و روانی نیز دست به گریبان است.
6- خمیس: فرمانده یگان های ویژه لیبی معروف به «یگان 33» است که آموزش های نظامی خود را در روسیه سپری نمود و گفته می شود یگان او بود که سرکوب اعتراضات بنغازی را برعهده داشت.

¤ دیدگاه ها و اندیشه های سیاسی قذافی
قذافی بنا بر آنچه در کتاب سبز خود نوشته در حکومت به حاکمیت دموکراتیک و مستقیم مردم معتقد است. همچنین، وی در این کتاب نظریه ای را مطرح می کند که نه مارکسیستی و نه سرمایه داری است و آن را نظریه جهان سوم برای زمامداری و حکومت می داند. وی در مورد نظریه اش می گوید: این چکیده تجربه های بشری است و معتقد است: کمیته های انقلاب باید قدرت را در کشور به دست داشته باشند.
در مورد خاورمیانه و نزاع اعراب- اسرائیل نیز دیدگاه «کتاب سفید» یا «اسراطین» را ترویج می کند، یعنی تأسیس کشور فلسطینی واحد و یکپارچه که هم اعراب و هم یهود در آن در کنار یکدیگر زندگی کنند.

¤ دیدگاه های قذافی درباره جهان عرب
گرایش های قومی و عربی قذافی، او را واداشت طرح های عجیب و غریبی برای جهان عرب ارائه دهد، از جمله:
- اعلام «میثاق طرابلس» در سال 1969 میان لیبی، سودان و مصر.
- «اعلامیه قاهره» در سال 1970 که با تکیه بر اصول و مبادی انقلاب، آزادی و سوسیالیسم خواستار اتحاد سه کشور شد.
- اتحاد جمهوری های عربی در سال 1971 میان سه کشور لیبی، مصر و سوریه تحت این عنوان که این اتحاد مقدمات اتحاد کامل سه کشور را فراهم خواهد نمود.
- «بیانیه جربه» برای تأسیس جمهوری اسلامی عربی در سال 1974 میان لیبی و تونس.
- «بیانیه وجده» که در صدد تأسیس اتحاد عربی آفریقایی بود و در سال 1984 ارائه شد.
- دعوت از کشورهای عربی در سال 1988 برای پیوستن به اتحادیه عربی- آفریقایی که آن را در سال 1984 با کشور مراکش آغاز نمود و اتحاد با مراکش را اولین گام در راه تشکیل این اتحادیه تلقی کرد.
- لغو مرزها و قوانین گمرکی میان لیبی و تونس از یک سو و لیبی و مصر از سوی دیگر در سال 1988
- ایفای نقش در اتحاد دو یمن.
- امضای «موافقتنامه مراکش» در سال 1989 به عنوان اولین گام در راه تحقق وحدت عربی.
- ارائه طرح اتحاد اعراب.
- ارائه طرح اتحادیه عربی- آفریقایی.

¤ دیدگاه های قذافی درباره آفریقا
از جمله شعارهای قذافی در مورد آفریقا این است که «آفریقا برای آفریقایی هاست» و «آفریقایی ها باید با یکدیگر متحد شوند». شاید قذافی به این طریق می خواست به نقش آفریقا در جهان کنونی تأکید کند و شاید به همین دلیل بود که آفریقا نقش مهمی در تغییر دیدگاه های آمریکا و انگلیس در قضیه لاکربی بازی کرد و این دو کشور را واداشت تا مواضع لیبی را در این باره بپذیرند.
قذافی در سال 1999 «تجمع کشورهای ساحل و صحرا» را تأسیس کرد که هم اکنون 23 کشور آفریقایی در آن عضویت دارند و پس از آن برای تبدیل سازمان وحدت آفریقا به سوی اتحادیه آفریقا گام برداشت.

¤ قضیه ربودن امام موسی صدر
«سید موسی صدر» معروف به «امام موسی صدر» متولد 14 خرداد 1307 در قم پس از مهاجرت از ایران به لبنان، «مجلس اعلای شیعیان لبنان» را تأسیس کرد و رهبری فکری و سیاسی شیعیان این کشور را عهده دار شد. وی در سوم شهریور 1357 و در آخرین مرحله از سفر دوره ای خود به کشورهای عربی، بنا بر دعوت رسمی قذافی وارد لیبی و در روز 9 شهریور ربوده شد. دستگاه های قضایی لبنان و ایتالیا و همچنین تحقیقات انجام شده از سوی واتیکان، ادعای رژیم لیبی مبنی بر خروج صدر از آن کشور و ورود او به رم را رسماً تکذیب کرده اند. مجموعه اطلاعات آشکار و پنهانی که طی دو دهه پیش به دست آمده، تماماً گواه آنند که موسی صدر هرگز خاک لیبی را ترک نکرده است.
در این میان قرائن متعددی حکایت از آن دارند که امام موسی صدر همچنان زنده بوده و چون برخی دیگر از علمای اسلامی، شرایط زندان حبس ابد را می گذراند. خبری که در 13 اردیبهشت 1380 توسط سایت «جبهه نجات ملی لیبی» بر روی شبکه جهانی اینترنت منعکس گردید، مدعی آن است که موسی صدر در اواخر سال 1376 توسط برخی زندانبانان زندان ابوسلیم شهر طرابلس مشاهده شده و اندکی پیش از ماه رمضان گذشته به مکانی دیگر انتقال یافته است.
به تازگی یک منبع دیپلماتیک لیبیایی که از نظام دیکتاتور لیبی جدا شده است، به «الجزایر تایمز» گفت که سید موسی صدر هنوز در قید حیات است و زیر نظر دستگاه های امنیتی لیبی و در مکانی بسیار ویژه نگاهداری می شود.

¤ ماجرای لاکربی و تحریم لیبی
در 21 دسامبر 1988 هواپیمای خطوط مسافری پان امریکن بر فراز دهکده لاکربی در اسکاتلند منفجر شد و تمام 270 مسافر و خدمه آن کشته شدند.
ماجرای لاکربی در آن سال ها به بزرگترین جریان تحقیق و بازجویی تاریخ انگلستان تبدیل شد. این حادثه را عموماً حمله ای به آمریکا تلقی کردند، چون 189 نفر از قربانیان آمریکایی بودند. ماجرای لاکربی تا پیش از حملات 11 سپتامبر 2001 مرگبارترین حمله به شهروندان آمریکایی تلقی می شد.
دولت های آمریکا و انگلیس، لیبی را مسئول بمب گذاری در این هواپیما معرفی کردند و متعاقب آن، تحریم های بین المللی علیه لیبی اعمال شد. در سال 2003 دولت لیبی رسماً مسئولیت بمب گذاری در یک هواپیمای مسافربری شرکت پان امریکن در سال 1988 را قبول کرد. «عبدالباسط مقرحی» تنها فردی است که در ارتباط با این بمب گذاری محکوم شده است. ماجرای لاکربی بیش از هر چیز باعث همسویی دولت قذافی با برنامه های غربی ها در موضوعات بین المللی شد.

¤ تحولات اخیر لیبی
روز 27 بهمن سالجاری شبکه های تلویزیونی عرب زبان از آغاز اعتراضات و قیام مردمی در لیبی علیه قذافی خبر دادند.
دلیل شعله ور شدن اعتراضات مردمی در لیبی، دستگیری یک وکیل و فعال حقوق بشر به نام «فتحی تاربل» عنوان شده است. او با بستگان زندانی های زندان ابوسلیم که در آن مخالفان حکومتی و متهمان به اسلامگرایی نگهداری می شوند، ارتباط داشته است. پس از اعلام این خبر، صدها فعال سیاسی مخالف رژیم قذافی خواستار برگزاری تظاهرات در روز 17 فوریه (28 بهمن) همزمان با ششمین سالگرد تظاهرات شهر بنغازی شدند. در سال 2005 نیروهای امنیتی رژیم لیبی به شدت این تظاهرات را سرکوب کرده بودند.
از 17 فوریه تاکنون اعتراضات مردمی سراسر لیبی را فراگرفته است و این اعتراضات با سرکوب بسیار شدید رژیم قذافی و قتل عام مردم این کشور و محکومیت های بین المللی همراه است.

/ 0 نظر / 3 بازدید